Hangisi yeni bir başlangıç dünyaya gelmek mi? Evlilik mi? Yeni okul mu? Farklı kişiyle aynı ev mi? Çocuk dünyaya getirmek mi? Hangisi için evet bu sıfırdan başlangıç diyebiliyoruz?


Günümüzde bilgiye kolay ulaşmanın da çok etkili olduğunu düşünüyorum. Tablet, bilgisayar ve telefonlar bu hızlı iletişim ve bilgi aktarımı kuşağının en temel parçaları ve sağladıkları kolaylık sebebiyle de elde etme hazzını en aza indirdiklerini düşünüyorum. Hatta bu araçların kullanımı 6 - 22 yaş aralığında çok aktif ve hızlı. Bu kadar çabuk ve kolay ulaşmak ve kullanmak elde ettiklerinin kıymetini de bence kendi çerçevelerinde düşürüyor. Bence çok verimli de kullanmıyorlar. Bu konuda biz ebeveynlerinde payı büyük bence çünkü süreci verimli ve aktif yönetemediğimizi düşünüyor ve gözlemliyorum. Bu durumda çocuklar ve gençler de ânın, akıp giden yaşamın, başlangıç ve bitişlerin keyfini süremiyor. Telefon ve tabletin şarjı bittiğinde hayat bitiyor bir çoğumuz ve çocuklarımız için.

 
Hayatın neresi bitiş neresi başlangıç manevi açıdan tartamaz hale geliyoruz böyle olunca. Anlam yükleme yetimiz köreliyor. Hadi çocuklar için z kuşağı bunlar deyip geçiyoruz, peki biz! Biz neresindeyiz? Hayatımızda ki olup biten nelerin farkındayız? Kaç tanemiz hamilelik sürecimizi müthiş keyifli ve farkında olarak geçirdik? Kaçımız evlenirken her şeyin farkında ve bilincindeydik? Belki yirmi belki otuz yıl hayatımıza giren insanlarla aynı evde olmanın kaçımız avantaj ve dezavantajlarını gördük? Hangimiz fatura sorumluluğunun bilincindeydik? Veya çocuklarımız okula başladı kaçımız önümüze çıkacakların bilincindeyiz. Kendim için söyleyeyim, okulun akademik başarısı ve okul giriş çıkış saatleri önceliğimizdi. Bütün okulları öncelikle buna göre değerlendirip eledik.

 
Evet biliyorum hayat bir karmaşa, kaos ve tüketim üçgeni arasında bize mekik dokutuyor. Hele metropol şehirler zorlukların üzerine zorluk katıyor. Tabiki davulun sesi uzaktan hoş geliyor her şeyin on yıl öncesi gibi olması mümkün değil. Ancak biz ebeveynlerin evlerinde bu minik insanlar. Şu an bunların hala farkında olanlar olarak sayımız az olabilir ancak her yeni günün yeni başlangıç olduğunu, hayatın her saatinin farklı bir başlangıca vesile olabileceğini anlatabiliriz. Kendi yaşam şeklimizden pay biçip bakış açılarına farkındalık katabiliriz.

 
O zaman şimdi herkes birbirinin sırtını sıvazlasın bu yolda yalnız olmadığını hissettirsin. Yolumuz uzun ve çetin. Birbirimizle göz göze gelip ha gayret! Dedik mi ?
Sağlıcakla kalın.