Geçtiğimiz günlerde Manisa’da bir olay gündeme geldi. Bu olayı burada detaylandırmak istedim.

Olayda halk otobüslerine ücretsiz binme hakkına sahip bir vatandaş, şoför tarafından hoşgörüyle karşılanmamış ve söylenene göre birtakım laf atışmaları olmuş. Bu duruma objektif bakmam gerekirse,şehit gazi yakını ailelere, 65 yaş üzeri vatandaşa ve engelli vatandaşlara bu hak kanuni bir şekilde tanınmıştır. Enflasyonun kötüye gidişi tüm esnafı yıprattı. Fakat burada o kaba sözleri  vatandaşlar hak etmiyor. Vatandaş kendine tanınan hakkı kullanabilir.

Şoförlere iyileştirme getirmesi gereken kendimce yöneticilerdir. Manisa’daki toplu taşımaların büyük çoğunluğu özel halk otobüslerinden oluşmaktadır. Özel halk otobüsleri bildiğim kadarı ile belediyelerden 750 TL ödenek alıyor. Fakat bu miktar şoförlere yetmemekle birlikte öfkeye neden olarak halk arasında çatışmaya sebep oluyor. Halk otobüsleri belediyeler tarafından ciddi bir şekilde desteklense insanlar daha huzurlu bir şekilde yaşayabilir. Lakin Manisa’da özel halk otobüslerinin sayısı belediye bünyesine ait otobüslerin üstünde. Bir belediyecilikte olması gereken en temel unsur Sosyal belediyeciliktir.İş tamamen belediyelerde bitiyor. Sosyal belediyeciliğin tanımı kısaca sosyal devletin, vatandaşlarına sunmakla yükümlü olduğu sosyal politika ve faaliyetlere belediyelerin de katılıp yerel düzeyde birtakım sosyal yardım ve hizmetleri yapmasını ifade etmektedir.

Kimsesizlerin, evsizlerin, sokak çocuklarının ve muhtaç kadınların barınma ihtiyaçlarını karşılamak, öksüzlere çocuk yuvaları ve kreşler yapmak, yaşlılara huzurevleri tesis etmek, sağlık merkezleri, sağlık ocakları, gezici sağlık otobüsleri, kültür, sanat ve spor tesisleri açmak, tiyatro, sinema, kütüphane ve kültür merkezlerini mahallelere kadar yaygınlaştırmak, için ulaşım, eğitim ve sosyo-kültürel ortamlarda kolaylık sağlayıcı tedbirler almak ve buna benzer toplumu kalkındıracak, geliştirecek şeyler oluşturmaktır. Sosyal belediyecilikte amaç; sosyal sorunların ortaya çıkmasına engel olmak, bu konuda önleyici tedbirler almak, böylece insanların mutlu, huzurlu, sosyal refah düzeyi yüksek bir ortamda yaşamasına olanak sağlayarak; çocuklara, gençlere, kadınlara, yaşlılara, özürlülere, muhtaç ailelere hatta tüm halka yönelik sosyal hizmet projeleri üretmektir.

65 yaş üstü , belirli kamu personeli , engelli v.s. gibi imtiyazlıların ücretsiz biniş hakkını belediyeler sosyal belediyecilik hizmeti gibi gösteriliyor fakat bunu sadece belediye vasıtalarında değil özel halk otobüs ve dolmuşlarda da uygulatıyorlar. Özel halk otobüs sahipleri belediye tarafından ödenen ödenek yetersiz kalınca da şoförlerin söylenmeleri normal geliyor fakat doğru değil söylediğim gibi vatandaş kaba davranışı hak etmiyor.Böyle bir hizmet verilecekse özel halk otobüslerin kaybı sübvanse edilmeli ya da sadece bu hizmet belediyenin bünyesindeki otobüslerde uygulanmalı.