Kamu personel rejiminde idari tüzüklerin ve sendikal mevzuatların yasal sınır hatları içinde tanzim edilmesi, hane halkı bütçesini ve çalışanların ekonomik kalkanını doğrudan etkiliyor. İnternet dünyasında milyonlarca memurun ve bürokratın saniyeler içinde arama niyetlerinde ilk sıraya taşıdığı geriye dönük toplu sözleşme ikramiyesi, mahkeme salonlarında tescillenen kararla hukuki bir güvenceye kavuştu.
Birlik ve Dayanışma Sendikası, üyelerinin hak kayıplarını gidermek amacıyla ülke genelinde tam 80 farklı dava açtı. Karara bağlanan ilk emsal davada mahkeme, yasal dayanağı ortadan kalkan idari genelgeler uyarınca memurlara yapılan eksik ödemelerin hukuk tüzüğüne aykırı olduğunu kesinleştirdi.
Daha önce AYM tarafından eşitlik ilkesine ve sendika özgürlüğüne fahiş bir darbe vurduğu gerekçesiyle iptal edilen yüzde 2 barajına dayalı ödeme şablonu, Danıştay 12. Dairesi tarafından da geçersiz sayılmıştı. Mahkeme, AYM kararlarının tüm kamu idarelerini bağladığını kurumsal bir dille hatırlatarak, geçmiş döneme ait kesintilerin yasal faiziyle memura iade edilmesini bir tercih değil, hukuki bir zorunluluk olarak tescilledi.
Kararın ardından kurumsal basın açıklaması yayımlayan Birlik ve Dayanışma Sendikası Genel Başkanı Dr. Ahmet Mehlepçi, bu kazanımın sadece bir üyenin değil, yıllardır ekonomik baskı ve ayrımcılık kalkanıyla karşı karşıya kalan tüm kamu emekçilerinin ortak zaferi olduğunu vurguladı. Mehlepçi, geçmiş yönetimlerin sendikal tercihi mali bir cezalandırma aracına dönüştürdüğünü kaydetti.
Sistemdeki adaletsizliğin boyutlarını rasyonel verilerle tahlil eden Mehlepçi, süreci şu sözlerle eleştirdi:
"Kamu emekçilerine uzun süre, 'Ya iktidar destekli büyük sendikalara üye olursunuz ya da ekonomik olarak cezalandırılırsınız' mesajı verilmek istendi. 2023 yılında yüzde 2 barajı, fiilen üye oranları yaklaşık yüzde 78 düzeyinde bulunan iktidara yakın iki büyük sendikayı fahiş şekilde avantajlı hale getirmişti. Üye sayısı barajın altında kalan sendikalara üye memurlara toplu sözleşme ikramiyesinin yalnızca üçte biri ödeniyordu. Çalışanlar arasında açık bir ayrımcılık yapılarak gerçek sendikacılık unutturuldu. Kararın 2024'te AYM tarafından iptal edilmesiyle, büyük yapıların üye oranı 2025'te yüzde 68’lere kadar geriledi. Bugün kazandığımız dava, sadece birkaç bin liralık fark ödemesi meselesi değildir; sendikal baskının mahkeme kararıyla tescil edilmesidir."
