Direksiyonun başındakini unutmayalım

Geçtiğimiz günlerde halk otobüsünde görev  yapan bir abiyle  sohbet etme fırsatım oldu. Aslında bir sohbetten çok, iç dökme gibiydi. Ben dinledim, o anlattı. Anlattıkça empati yaptım, empati yaptıkça şunu fark ettim: Görmezden geldiğimiz pek çok sorun, direksiyonun arkasında koca bir yüke dönüşüyor.

Abinin söyledikleri empati yapmama vesile oldu ve gerçekten sıkıntılarının büyük olduğunu bir kez daha görmüş oldum. Şoför abi Manisa vatandaşının duyarsız olmasından yakındı. Varacağı durağa yaklaşınca butona basıp, araç durduğunda inmeyen,otobüs hareket ettikten sonra “Ben inecektim” diye seslenen yolcuların sayısının azımsanmayacak kadar fazla olduğunu söyledi. “Rahatını bozmayan o vatandaşlar yüzünden” dedi “bir buçuk saatte gideceğim yolu iki buçuk saatte gidiyorum. Sonra da durakta bekleyen vatandaşla tartışmak zorunda kalıyorum. Çünkü geç kaldım.” Haklıydı.

Abi anlattı sadece dinledim. Dışarıdan bir göz olarak gerçekten stresli bir işleri var ve biz vatandaşlar da bu stresin bir parçasıyız.  Sözleri arasında en çok aklımda kalan cümle ise şuydu:“Bizi eğitime çağırıyorlar, vatandaşla iletişimi sağlıklı kuralım diye. Ama vatandaşa da eğitim verilmeli.” Ne kadar doğru…
En basitinden, nereden binilir, nereden inilir; butona ne zaman basılır; duraklar neden işgal edilmez… Bunlar küçük gibi görünen ama sistemi kilitleyen detaylar. Şoför abi, kırmızı çizgiye park eden araçlar yüzünden duraklara yanaşamadıklarını, bu yüzden hem zaman kaybettiklerini hem de yolcuyla karşı karşıya geldiklerini de anlattı. Bilerek, isteyerek sinirlenmediklerini özellikle vurguladı. “Altında mutlaka bir sebep var” dedi. Şoför abi, kırmızı yola park eden araçlar yüzünden duraklara yanaşamadıklarını, bu yüzden hem zaman kaybettiklerini hem de yolcuyla karşı karşıya geldiklerini de anlattı. Bilerek, isteyerek sinirlenmediklerini özellikle vurguladı. “Altında mutlaka bir sebep var” dedi.

Evet var.

Bu yazıyı yazarken şunu düşündüm: Biz sadece şoförleri eleştiriyoruz ama hiç onların penceresinden bakmayı deniyor muyuz? Biraz empati, biraz anlayış, biraz da sorumluluk… Belki o zaman herkes için yol daha kısa, yolculuk daha huzurlu olur.Direksiyonun başındaki insanı da unutmadan…