Geçtiğimiz günlerde internette gezinirken bir videoya denk geldim. Videonun konusu “18’li yaşlarınıza geri dönseniz ne yapardınız?” sorusunu orta yaş ve ilerlemiş yaşlardaki vatandaşlara yöneltmişler. Bu videoyu izledikten sonra gerçekten çok üzüldüm. Çünkü çoğu pişmanlıklarını ya da yapamadıklarını yapmak istiyorlardı. Bu video beni üzdüğü kadar da düşündürdü. Herkes hayatında birçok kez kırılmalar yaşıyor ve bu kırılmalar bizi bambaşka yollara bambaşka hayatlara sürüklüyor. “O kararı vermeseydim nasıl bir hayatım olurdu?” deyip duruyoruz. Videoda genelde Dünyayı gezerdim, aşık olurdum, yaptığım hataları yapmazdım gibi cevapların yoğunlukta gelmesi benim şunun farkına varmamı sağladı. İçinde bulunduğumuz hayata o kadar kendimizi kaptırmışız ki hayallerimizin varlığını unutmuşuz resmen. Birçok insan hayatta kalmak için kendinden birçok ödün vererek yaşamını sürdürecek parayı kazanmanın derdinde. Haliyle bu ekonomiyle yapılabilecek çok bir şey kalmıyor insana. Buna bir tık mecburuz. Fakat belirli bir yaştan sonrada geri dönüp baktığında bu hayatı yaşamamışım demek de çok koyuyor insana. Keşkeler sarıyor etrafımızı. Hala ayaklarımız tutuyorken, sağlıklı ve ne yapabilecek gücümüz varken en azından bir hayalimizi de gerçekleştirmeliyiz. Bir kere de olsa zamanı geçtikten sonra pişman olmamak için “şu hayatı yaşayamadım ama şu da içimde kalmadı” deme şansına erişelim. Her hayalimizi olmasa da en çok istediğimizi yapmak için elimizden geleni yapalım. Ben insanın isteyip de başaramayacağı bir şey olduğuna inanmıyorum. Eğer çok istersek ve biraz cesaret gösterip adım atabilirsek her şeyin üstesinden gelebiliriz. Daha cesur davaranıp keşkelerimizi iyikilere dönüştürmemiz dileğiyle.
