İmzayı attınız. Anahtarı büyük bir heyecanla teslim aldınız. İçeri adım attığınızda o pırıl pırıl mutfak dolapları, modern ışık oyunları ve lüks seramikler başınızı döndürüyor. Dışarıdan bakıldığında kusursuz bir tablo. Ancak o şatafatlı asma tavanların veya gösterişli fayansların ardında, maliyetten kısmak için can güvenliğinizi bile hiçe sayan devasa bir "tasarruf" operasyonu yatıyor olabilir.
Maliyet baskısı altında ezilen bazı müteahhitler, evin asıl kalitesini belirleyen temel unsurlardan acımasızca çalarken; bu eksiklikleri ucuz ama göze hitap eden dekoratif bir "makyajla" örtbas ediyor. Teslimden sonraki bir yıl içinde o parıltılı rüya, yavaş yavaş bitmek bilmeyen bir tadilat kabusuna dönüşüyor.
Yeni binaların dış cephesine o çok havalı, modern görünümü katan tavandan yere kadar cam Fransız balkonlar aslında tam bir doğalgaz canavarı. Yalıtımlı, kalın ve kaliteli profiller kullanılması gereken bu alanlarda, maliyeti düşürmek için en ince ve kalitesiz PVC malzemeler tercih ediliyor. Kış geldiğinde o "havalı" camlardan sızan dondurucu rüzgar, faturalarınızı adeta üçe katlıyor.
Bir diğer büyük vurgun ise apartman aidatlarını adeta bir kara delik gibi yutan asansörlerde yaşanıyor. Müteahhit, kabinin içini aynalarla, şık düğmelerle donatıp lüks hissi yaratırken; asansörün kalbi olan motor kısmına sanayiden çıkma, ikinci el "hurda" parçalar taktırabiliyor. Sonuç? Daha üçüncü ayda sürekli arıza veren, apartman sakinlerini devasa onarım masraflarıyla baş başa bırakan bir yürüyen teneke.
Ev sahibi olmanın heyecanıyla çoğu kişinin aklına elektrik panosunu açıp bakmak gelmez. Oysa asıl hayati tehlike tam olarak orada gizli. Bakır fiyatlarının uçuşa geçmesini fırsat bilen uyanık müteahhitler, elektrik tesisatında saf bakır yerine alüminyum üzeri bakır kaplı (CCA) o ucuz kabloları kullanıyor.
İnce Hat Tuzağı: Fırın, bulaşık ve çamaşır makinesi gibi yüksek akım çeken ağır cihazlara ayrı ve kalın (2,5 mm) hat çekilmesi gerekirken, her şey tek bir ince hatta bağlanıyor.
Balyozluk Hatalar: İşçilikten kaçmak için kablolar spiral boru içine alınmadan doğrudan sıvanın altına gömülüyor. Yarın öbür gün bir kablo yandığında, onu borudan çekip değiştirmek imkansız hale geliyor ve o yepyeni duvarlarınızı balyozla kırmak zorunda kalıyorsunuz.
İptal Edilen Hayatlar: Sigorta kutularındaki "spagetti" gibi birbirine dolanmış o ucuz Çin malı şalterler bir yana; can güvenliğiniz için hayati öneme sahip kaçak akım röleleri bazen arkadan köprülenerek tamamen devre dışı bırakılıyor. Topraklama hattı saf bakır levhalar yerine su borularına bağlanarak resmen geçiştiriliyor.
Ses ve su yalıtımı, gözle görünmeyen ama evin kalitesini belirleyen en kritik unsurdur. Atık su borularında sessiz ve kalın malzemeler yerine kâğıt inceliğinde borular kullanıldığında, üst komşunuz gece sifonu çektiğinde o sesi doğrudan kendi salonunuzda duyarsınız. Kat aralarında taş yünü kullanılmamışsa, yan dairedeki en ufak bir fısıltı bile yatak odanızdadır.
Dahası, banyo ve balkonlara fayans döşenmeden önce o kritik "sürme su izolasyonu" es geçildiyse geçmiş olsun. Altı ay içinde o yeni boyanmış duvarlarınızda sararmalar, derin küf izleri ve genzinizi yakan rutubet kokusu baş gösterecektir.
'Çelik' Diye Satılan Karton Kapılar
Satış ofisinde en büyük şov genellikle o kapıların önünde yapılır. "14 noktadan kilitleniyor, aşılmaz çelik!" denilen o devasa kapıların içi, gerçek çelik sac yerine tok bir ses versin ve ağırlaşsın diye sadece basılmış petek kartonla dolduruluyor. Hırsızların sıradan bir levyeyle saniyeler içinde kağıt gibi yırtıp açabildiği bu kapılar, maalesef milyonluk daireleri koruyor.
Aynı baştansavma işçilik zeminlerde de karşımıza çıkıyor. Parkenin altına serilmesi gereken kalın akustik şilte yerine en ince naylon tabaka atılıp geçiliyor. Düzgün tesviye edilmeyen zemin nedeniyle parke havada kalıyor; siz salonunuzda yürürken her adımınızda çıkan o "gıcır gıcır" sesler, alt kat komşunuzun tavanında adeta balyoz etkisi yaratıyor.
