18 Mart Çanakkale Zaferi

18 Mart Çanakkale Zaferi, bir milletin küllerinden doğuşunun simgesidir. Bu tarih aslında bir duruşun, bir direnişin ve en önemlisi bir inancın göstergesi. Çanakkale’de yazılan bu destan hasta denilen bir milletin ayağa kalkış ve tarihe damga vuruşu. Bana kalırsa şu an Türkiye olarak bu seviyeye gelebildiysek bunun temelinde 18 Mart’ta ülkesi uğruna can veren boyu kadar silahı eline alıp cepheye koşan o ecdadın sayesindedir. “Çanakkale geçilmez!” dedirten o ecdat sayesinde milletimiz bir zafer kazanmış ve güçlü Türkiye adımları atılmaya başlamıştır. Bugün geriye dönüp baktığımızda, 18 Mart bize sadece geçmişi hatırlatmıyor. Aynı zamanda bugüne ve yarına dair bir sorumluluk yüklüyor. Ecdadımızın gösterdiği fedakarlıklar için biz Türk milletli olarak ülkemiz için, toplumumuz için, değerlerimiz için ne kadar çaba göstersek az. Vatanımız için ne yapabiliyorsak onun en iyi versiyonunu yapmaya çalışmalıyız. Unutmayalım ki vatanı için can verenlerin uğruna vatanı için yerden en ufak bir çöp kaldıran bile bu ülkeyi seviyordur. Bence bu uğurda adımlarımızı atmalıyız birlik olmalıyız. Görüyoruz ki son dönemlerde ülkemizin dört bir yanında savaşlar var. Bana kalırsa bunun tabi ki de birçok etmeni var ama en birincisi birlik beraberliğin olmayışı. Vatan duygusunun olmayışı. Biz, birlik ve beraberliğin bir ülke kurmaya bile yarayacağını Çanakkale’de kazanılan zaferle gördük. Farklı şehirlerden, farklı hayat hikâyelerinden gelen insanlar, aynı amaç uğruna omuz omuza mücadele etmiş. 18 Mart, sadece anmakla geçiştirilecek bir gün değil. Bu tarih, hatırlamak, anlamak ve ders çıkarmak için. Çünkü geçmişini unutan bir milletin geleceği de belirsiz olur.