Bu hafta biraz çocuklarımızın içinde büyüdüğü dünyayı konuşalım istiyorum. Çünkü son günlerde yine okullarda yaşanan şiddet olaylarını, çocukları tedirgin eden haberleri ve sosyal medyada dolaşan tehditleri görüyoruz. Her yeni haberle birlikte içimiz sıkılıyor, üzülüyoruz. Sonra gündem değişiyor, başka bir konuya geçiyoruz. Peki ya geride kalan korku, kaygı ve cevapsız sorular?
Bir zamanlar çocuklarımızı okula gönderirken aklımızda sınavları, arkadaşları, öğretmenleri olurdu. Şimdi bunların yanına bir de güvenlik kaygısı ekleniyor. Bir çocuğun okulda kendini güvende hissetmesi, ailesinin de onu huzurla uğurlayabilmesi gerekmiyor mu?
Elbette her olayın kendine özgü nedenleri var. Bir çocuğun neden şiddete yöneldiğini tek bir sebebe bağlamak doğru değil. Ancak yaşananları yalnızca bir olay olarak görüp geçmek de bizi asıl sorulardan uzaklaştırıyor.
Çocuklar bugün yalnızca evde ve okulda öğrendikleriyle büyümüyor. Ellerindeki telefonlarla, izledikleri videolarla, oynadıkları oyunlarla, karşılarına çıkan görüntülerle de şekilleniyorlar. Henüz neyin doğru, neyin yanlış olduğunu tam olarak değerlendiremedikleri yaşlarda, bazen yetişkinlerin bile baş etmekte zorlandığı bir dünyanın içinde kalıyorlar.
Bir görüntüye saniyeler içinde ulaşabiliyor, bir öfke anını binlerce kişiyle paylaşabiliyor, hiç tanımadıkları insanların davranışlarından etkilenebiliyorlar. Üstelik dijital dünyada karşılarına çıkan her şeyin gerçek, doğru ya da zararsız olmadığını anlamaları her zaman kolay değil.
Burada mesele yalnızca telefonları ellerinden almak değil. Asıl mesele, gördüklerini nasıl değerlendireceklerini, öfkelerini nasıl ifade edeceklerini ve bir sorunla karşılaştıklarında şiddet dışında hangi yolları kullanabileceklerini onlara öğretebilmek.
Çünkü çocukların dünyasında olup bitenleri anlamaya çalışmadan yalnızca sonuçlara tepki gösterirsek, belki de asıl görmemiz gereken noktayı kaçırırız.
