Derya Uzun
[email protected]
TÜRKİYE’DE EĞİTİM
Günümüz Türkiye’sinin modeline baktığımızda bariz bir şekilde eşitsizlikleri görebiliriz. Bu eşitsizlikler o kadar normalleştirilmiştir ki ‘olması gereken budur’ algısı yaratılmıştır.
YAZIYOR…
Sürdürülebilir olan her şeyin keyfi bir başkadır. Hatırlar mısınız, hepimizde bir ara ‘günlük’ tutkusu vardı. O tutkunun yıllar geçse de sürüyor olması müthiş bir şey bana göre. Çünkü düşünsenize kimselere dillendiremediklerinizi yazıya döküyorsunuz.
ÖZEL BİRİSİN
Kendine, kendini keşfetme şansı ver! adım atmaktan ve denemekten çekinme. Deneyip yanılmadan ve hatalar yapmadan nereden bilebilirsin ki kendini? Şöyle bi bırak ruhunu ve bedenini. bırak ki tadına varabilesin her deneyiminin.
BEN YAPAMAM(!)
Bizden başka herkes herkes her şeyi yaparken biz bir şeyleri yaparken rezil olma korkusuyla geri çekiliyoruz. ‘Ben başaramam’ algısını kendimize empoze ettik. Bu kötülüğü kendimize neden yapıyoruz biliyorum. . Maalesef ki; ‘onlar,bunlar ve şunların’ etkisi bizi kollarının arasına almış durumda.
VEDA
Vedalar, devasa olaylar… Gözümüzde çok fazla büyüttüğümüz ayrılıklar,kopuşlar,vedalar aslında üzerimize binmiş birer yükten ibaret. Bu yüklerden arınıp hafifleyerek yürümek bizi daha mutlu edecek,harekete geç! Hiç sıradan bir bardağa çok fazla anlam yüklediğiniz oldu mu?
