Değişiyorum çünkü gelişiyorum..
Değişmek kendimize veda etmek değil, aksine kendimizi bulmaktır. Bütün yıllarımızı aynı kalarak yaşamak sıkıcı olurdu öyle değil mi? aynılaşmak ve başkalaşmak..
Bu iki durum arasında çok ince bir çizgi olduğunu söyleyebiliriz. Benliğimizi kaybetmeden değişime açık olmaktır burada asıl mesele. Çünkü merkezimizde benlik vardır, onu kaybetmeden üzerine bir şeyler inşa ederek ilerlemek yapımızı çok daha sağlam kılar. İster fiziksel ister ruhsal değişim,iki durum da kendimize yaptığımız yatırımlardır. Fakat kim için değiştiğimiz de ayrı bir çizgimizdir.. değiştiğimizi fark ettiğimiz an gerçek değişime uğradığımız andır ve bu kendimiz için yaptığımız bir değişimdir. Çünkü değişmek için kendimizi şartlamayıp o sürece öyle kapılıyoruz ki başkalaştığımız anda anlıyoruz değiştiğimizi. Bu iyi yönlü bir değişimdir.. bir de başkalarına yaranmak uğruna girdiğimiz değişim var tabi. Buna değişimden ziyade, olduğumuzdan farklı görünme çabası diyebiliriz ancak. Çünkü kendimizi öyle zorluyoruz ki sırf değişim uğruna at gözlüğü takarak yaşamaya başlıyoruz. Bu değişim sağlıksız olduğu kadar insanın yapısını da bozan cinstendir. Bir müddet sonra ne değiştiğimiz halimiz gibi yaşayabiliyoruz ne de gerçek kimliğimiz gibi.. yani kim olduğumuzu unutuyoruz ve bu çok korkutucu..
Biz en iyisi değişimden korkmayıp her zaman cesur davranalım..