Oldum olası çocukları çok sevdim. En olmaz zamanlarda hiçbir şey morelimi düzeltemez dediğimde çocuklarla kendime geldim.

Onlarla stres attım. Farkına vardım sevgi strese iyi geliyor… Şuna değinmeliyim ki çocuk sevgisine aşınaydım lakin teyze olmak farklı bir hissiyatmış. Teyze olanların gülümseyeceğini biliyorum. Yeğeniniz var ise tüm dertleriniz bir çift yumak el ile teyzecim seni seviyorum cümlesiyle  yumuşayacaktır.

Bu öyle bir bağ ki arkadaş gibi çok olgunca ama çocukça… Onlar benden ne kadar öğreti aldıysa  ben onlarla daha çok öğrendim. Sevgi için maddi boyutun geride kaldığını onları anlayarak öğrendim.  Her biriyle teyzeliğim daha çok güçlendi. Yeğenlerim beni örnek almaya başladıklarını anladığım günden beri kendime daha çok özen göstermeye başladım. Kimi zaman onlarla büyüdüm kimi zaman onlar sayesinde (çoğunlukla) çocuklaştım.

 Hissini bilmediğim anneliğe onlar sayesinde yaklaştım. Tüm çocuklara dua ederken araya özel isimler sığdırdım. Yeğenlerimi… Bildiğim tüm şeyleri yeğenlerimden  duyunca sanki ilk defa duyuyormuşum gibi ilgiyle dinliyorum. Teyzeyseniz eğer sürekli bir teyzeyle olma ihtiyacı duyar yeğeniniz.

Beraber okuyalım teyze, beraber oynayalım teyze, teyze bugün neler yaptın? Her şeyiyle harika olan bu çocuklar yeğen kavramıyla daha bir güzelleşiyor. Herkesin Ayşe Nur ablası iken şuan üç tane sevgi yumağının teyzesiyim.

 Ben teyze olmayı çok sevdim ,umarım yeğenlerim sevgimi hissediyorlardır.

Teyze olan , teyze olmayı bekleyen , teyze olmak isteyen herkese sevgiyle…