Sürdürülebilir olan her şeyin keyfi bir başkadır..
Hatırlar mısınız, hepimizde bir ara ‘günlük’ tutkusu vardı. O tutkunun yıllar geçse de sürüyor olması müthiş bir şey bana göre. Çünkü düşünsenize kimselere dillendiremediklerinizi yazıya döküyorsunuz.. ve dahası da var;karşınızda sizi yargılayabilecek sizden başka kimse yok..muazzam!
Yazmak bi nevi insanın kendisiyle yüzleşmesidir. Yazdıkça farkına varırız.. yazdıkça gün yüzüne çıkartırız üstünü örttüğümüz her durumun. Ruhumuza yaptığımız yatırımlar en değerli şeydir. hayatın iyi kötü bütün deneyimlerini dilimiz döndüğünce yazıya dökebilmek..Bunları yazarken dahi hafiflemiş hissediyorum. Çünkü bana dair her şey burada kelimelerle birleşiyor. “Söz uçar yazı kalır” lafı boşuna dolaşmıyor ağızdan ağıza değil mi? :) bu söz her durum için böyle olmalı. unutmamamız gereken bilgileri not ederken neden hissettiğimiz duyguları da not etmeyelim? Bilgi kadar duygular da çok kıymetlidir.. hatta duygularımız ve hislerimiz en kıymetli şeydir. Duygusuz var olabilir miyiz? Robotlardan ne farkımız kalır? O halde duygularımızı bastırmak değil de onları dillendirmek için çabalayalım.. dile dökülen her duygu, yazıya geçirilen her his o anı ölümsüz kılacaktır.. yazmak konusunu bu kadar uzun uzadıya yazıyorsam vardır bir sebebi değil mi? :) iyi hissettiren her şeyi doyasıya sürdürebilirim! Hadi sen de bir şeyler karala ve içinde neler biriktirdiğini gözlerinle gör..